Icchak Turner  

Urodzony w 1895r. w Łodzi. W 1902r. przybył wraz z rodzicami , właścicielami wytwórni materiałów tekstylnych w Łodzi, do Palestyny. Icchak rozpoczął naukę w 1-ej klasie gimnazjalnej w Gimnazjum “Herzlija”
w Jaffie. Z powodu trudności materialnych rodzina Turner powróciła po upływie dwóch lat do Polski. Rodzice nakłaniali syna do podjęcia studiów inżynieryjnych i przejęcia kierownictwa fabryki, lecz Icchak odmówił
i powrócił do Palestyny, gdzie uzupełnił swe gimnazjalne wykształcenie. Jeszcze podczas nauki , będąc zafascynowanym ideą żydowskiej pracy połączonej ze staniem na warcie, przyłączył się do grupy siedmioklasistów która postanowiła stawić się do pracy rolniczej w Ben-Szemen. Większość z nich nie podołała ciężkiej pracy fizycznej i powróciła na szkolną ławę. Icchak był jednym z niewielu pozostałych i stał się wyszkolonym rolnikiem. Z czasem stał się pasterzem nierogacizny na fermie Keren – Kajemet w Ben Szemen. W międzyczasie jego rodzice powrócili do Kraju i zaproponowali mu zakupienie ziemi i utworzenie własnej fermy. Icchak odmówił twierdząc iż będąc właścicielem fermy nie podoła wypełnieniu swych narodowych obowiązków.
Po niedługim czasie został przyjęty do organizacji “Haszomer”. Podczas pełnienia służby w Chederze zapadł na ciężką malarię lecz nie zaprzestał swej pracy. Po wykupieniu ziem sąsiedniej wioski Karkur został wysłany na służbę do nowoutworzonego osiedla.
Z początkiem 1-ej Wojny Światowej robił starania o utworzenie Organizacji Żydowskich Pasterzy, opartej na zasadach i rygorze organizacji “Haszomer”. Do obowiązków owej organizacji należało poznanie górskich obszarów w Palestynie oraz zdobywanie informacji dotyczących codziennego życia miejscowych arabów.
W tym celu Icchak wraz z towarzyszami udał się na naukę pasterstwa do Beduinów.
Niestety, owe plany spaliły na panewce z powodu malarii która trawiła jego organizm. W krótkim czasie po objęciu funkcji pasterza ponownie zachorował i został przeniesieny na fermę Keren- Kajemet w Kineret.
28.3.1915 zmarł na zapalenie płuc i został pochowany na cmentarzu “Haszomer” w Kfar-Giladi.
Pamięć o nim została utrwalona w książkach “Tarcza i Łuk” [“Magen waKeszet”] i “Marzą i Walczą”
[“Cholmim weLochamim”].